Mijn verhaal

Van jezelf kwijtraken naar thuiskomen bij jezelf

Lange tijd dacht ik dat persoonlijke groei betekende dat ik sterker moest worden.

Meer moest begrijpen. Meer moest kunnen. Bewuster moest worden. Nog beter naar mezelf moest leren kijken.

En ik héb veel geleerd.

Maar uiteindelijk kwam ik op een punt waarop al die kennis mij niet kon beschermen tegen één van de moeilijkste periodes uit mijn leven.

 

Juist daar begon voor mij misschien wel de belangrijkste vorm van groei.

 

Niet nog meer begrijpen.

Maar leren om werkelijk bij mezelf te blijven.

Mijn eigen zoektocht

Ik wist zoveel en toch raakte ik mezelf kwijt

Mijn persoonlijke ontwikkeling begon vanuit een sterke behoefte om mezelf en het leven beter te begrijpen.

Waarom reageren we zoals we reageren? Waarom komen bepaalde patronen steeds terug? Waarom weten we soms precies wat goed voor ons zou zijn en doen we toch iets anders?

Door de jaren heen verdiepte ik mij in persoonlijke ontwikkeling, yoga, meditatie, lichaamsgericht en energetisch werk en verschillende vormen van bewustzijn.

Dat heeft mij ontzettend veel gebracht.

Maar ik ontdekte ook iets confronterends:

Je kunt ontzettend veel weten over persoonlijke ontwikkeling en jezelf toch kwijtraken.

Dat gebeurde bij mij.

Vooral in mijn laatste relatie merkte ik hoe sterk mijn aandacht naar de ander kon verschuiven.

Ik wilde begrijpen, verbinden, rekening houden, oplossen en de relatie behouden.

Langzaam werd het moeilijker om te voelen:

Wat gebeurt er eigenlijk met míj?

Wat heb ík nodig?

Waar ligt mijn grens?

Ik voelde die grenzen soms wel.

Maar voelen en ernaar handelen bleken twee verschillende dingen.

Ik kon begrijpen waar mijn angst vandaan kwam en er toch volledig door worden meegenomen.

Ik kon weten dat iets niet goed voor mij voelde en toch blijven proberen.

Ik kon anderen vertellen hoe belangrijk het is om dicht bij jezelf te blijven, terwijl ik zelf steeds verder van mezelf verwijderd raakte.

Dat was pijnlijk om onder ogen te zien.

Het keerpunt

Toen mijn lichaam uiteindelijk zei: genoeg

Mijn laatste relatie kende veel liefde, maar ook periodes van spanning en onzekerheid.

We gingen uit elkaar, vonden elkaar opnieuw en probeerden het nog een keer.

Ik wilde heel graag geloven dat liefde, bewustzijn en de wil om het anders te doen genoeg zouden zijn.

Maar oude patronen kwamen terug.

Toen de relatie voor de tweede keer eindigde, kwam dat hard binnen.

Niet alleen emotioneel.

Mijn hele systeem reageerde.

Mijn hart kon ineens hard kloppen. Ik voelde paniek door mijn lichaam trekken. Mijn ademhaling veranderde. Ik kon misselijk worden, huilen, wakker worden met angst en lichamelijke sensaties ervaren die ik nauwelijks kon sturen.

En ineens merkte ik iets wat al mijn eerdere kennis in een ander perspectief plaatste:

 

Mijn hoofd wist van alles.
Maar mijn lichaam was niet geïnteresseerd in wat mijn hoofd allemaal wist.

Ik begon nog dieper te begrijpen dat persoonlijke ontwikkeling niet alleen gaat over inzichten of begrijpen waarom je iets doet.

Soms weet je rationeel dat je veilig bent, terwijl je lichaam iets heel anders ervaart.

Soms weet je dat je iemand moet loslaten, terwijl alles in jou zich juist wil vastklampen.

Soms weet je precies wat je tegen een ander zou zeggen en kun je het voor jezelf nauwelijks voelen.

Daar ontdekte ik het verschil tussen iets begrijpen en iets werkelijk kunnen dragen.

Mijn weg terug

Niet harder mijn best doen, maar dichter bij mezelf komen

Mijn eerste neiging was lange tijd om een oplossing te zoeken.

Begrijpen. Analyseren. Controle krijgen. Er iets mee dóén.

Maar mijn weg terug bleek ergens anders te beginnen.

Kleiner.

Met wandelen.

Goed voor mezelf zorgen.

Bewegen.

Yoga.

Meditatie.

Rust nemen.

Voelen wat er in mijn lichaam gebeurt zonder iedere sensatie onmiddellijk te hoeven oplossen.

Weer bezig zijn met werk waar ik enthousiast van word.

En steeds opnieuw mijn aandacht terugbrengen van alles buiten mij naar wat er ín mij gebeurt.

Niet één groot inzicht waardoor ineens alles veranderde.

Maar kleine momenten waarop ik mezelf steeds opnieuw uitnodig:

 

Kom maar terug.
Naar hier.
Naar jezelf.

Terug naar jezelf

Mijn energie terug naar mezelf

Daar ontstond een inzicht dat inmiddels een belangrijke basis vormt van Focus & Flow:

Ik hoef mijn energie niet voortdurend buiten mezelf te zoeken.

Niet in bevestiging.

Niet in controle.

Niet in de vraag wat iemand anders denkt, voelt of gaat doen.

Niet in steeds harder mijn best doen om iets vast te houden.

Mijn energie mag weer terug naar mij.

Dat betekent niet dat je niemand nodig hebt.

Integendeel.

We verlangen allemaal naar liefde, verbinding, veiligheid en gezien worden.

Maar ik leer steeds meer dat verbinding met een ander niet ten koste hoeft te gaan van de verbinding met mezelf.

Ik mag van iemand houden zonder mezelf te verlaten.

Ik mag geraakt worden zonder alles onmiddellijk te hoeven oplossen.

Ik mag rekening houden met een ander én voelen waar mijn eigen grens ligt.

En ik mag verdriet hebben en tegelijkertijd verdergaan met mijn eigen leven.

Integratie

Hoe blijf ik bij mezelf wanneer het leven mij raakt?

Dat is waar Focus & Flow voor mij werkelijk over gaat.

Niet over altijd rustig zijn.

Niet over nooit meer angst voelen.

Niet over een leven waarin alles in balans is.

En zeker niet over de perfecte versie van jezelf worden.

Het leven blijft bewegen.

Er zullen momenten zijn van liefde, verlies, twijfel, stress, verdriet, enthousiasme, weerstand en verandering.

De vraag is voor mij daarom niet meer:

Hoe zorg ik ervoor dat ik dit nooit meer voel?

Maar:

Hoe blijf ik bij mezelf wanneer het leven mij raakt?

Dat is voor mij integratie.

Niet alleen weten waar je grens ligt, maar hem steeds eerder leren voelen.

Niet alleen begrijpen dat rust belangrijk is, maar daadwerkelijk ruimte voor rust creëren.

Niet alleen weten dat je jezelf niet wilt verliezen in een ander, maar herkennen wanneer dat begint te gebeuren.

Een inzicht wordt een keuze.
Een keuze wordt gedrag.

En door dat steeds opnieuw te oefenen, verandert langzaam de manier waarop je leeft.

Focus & Flow

Waarom Focus & Flow?

Mijn verhaal vormt de basis. Maar ook de naam, het logo en de manier waarop ik werk komen voort uit dezelfde beweging.

Lees waarom Focus & Flow